Ik heb getwijfeld over Brussel
- Link ophalen
- X
- Andere apps
Ik heb getwijfeld over Brussel
10/04/12, 06u46
Ministers van Binnenlandse Zaken en Justitie, doe iets aan het geweld. Dat vraagt Ann Brusseel, Vlaams parlementslid voor Open Vld en inwoner van Anderlecht.
Annemie en Joëlle, jullie zijn heel straffe madammen, en gelukkig maar. Want om onze stad te redden moet het beleid over een andere boeg gegooid worden. Zonder jullie zal dat niet lukken
Beste Annemie en Joëlle, Vorige zaterdag werd in Brussel het zoveelste gewelddelict gepleegd, met dodelijke afloop deze keer. De voorbije jaren waren de mensen van de MIVB wel vaker het slachtoffer. Ook andere mensen zijn frequent het slachtoffer van agressie, geweld, aanrandingen, verkrachtingen. Gratuit geweld en constante intimidatie is a way of life voor een groep jonge en minder jonge mannen in deze stad. Het valt niet meer te ontkennen.
Ik woon al 18 jaar in Brussel en de laatste 7 jaar ben ik politiek actief. Ik heb een hart voor mijn stad en durf te zeggen dat ik Brussel ondertussen goed ken. Maar mocht ik op een dag mama worden, betwijfel ik dat ik er mijn kind wil laten opgroeien. Daarvoor zal Brussel ingrijpend moeten veranderen. Dit is mijn beknopte analyse van de problemen in Brussel die verband houden met de vele gewelddaden en andere misdaden. Laten we bij de jongste Brusselaartjes beginnen:
1. De ongekwalificeerde uitstroom in Brussel is de hoogste van het land: een kwart verlaat de school zonder diploma. Het Franstalig onderwijs is al jaren in een deplorabele staat en er tekent zich niet veel verandering af aan de horizon. Maar goed, waarom je school afmaken als je op je 15de al veel zakgeld kunt verdienen met drugs dealen? Check out Molenbeek, Kuregem, ... Als je groot bent, kun je nog overstappen naar autozwendel of wapenhandel. Meerdere carrièremogelijkheden dus op de zwarte markt, terwijl het officieel werkloosheidscijfer 20% bedraagt.
2. Zo komen we bij jeugddelinquentie. Er is onvoldoende plaats in de jeugdzorg: dan maar weer de straat op, waar het recht van de stoerste geldt. Voor zover ik weet zijn er amper constructieve sancties of alternatieve straffen. Het zou nochtans een methode zijn om jonge kerels terug op het rechte pad te krijgen.
3. Preventie is er onder de vorm van talloze vzw's, de ene levert goed werk, de andere is redelijk obscuur van aard, er hangt al eens een marihuanageurtje. Er gaat vooral veel geld naar de vzw's en de democratische controle erop is uiterst moeilijk. De politici die zichzelf sociaal noemen, zien hun stemmen in de arme wijken stijgen en all is well.
4. Er worden zo veel feiten gepleegd, dat het parket amper kan volgen. De politie doet haar best, maar veel van hun vaste klanten zijn snel na hun arrestatie weer op vrije voeten, wat toch wel ontmoedigend is voor wie voor veiligheid moet zorgen. Maar om veiligheid te kunnen garanderen, moeten geweldplegers meteen berecht en gestraft worden (en geen 5 jaar na de feiten); moeten alle gewelddelicten bestraft worden, omdat je geweld en agressie gewoon niet mag tolereren, het maakt de samenleving kapot; seponeren en voorwaardelijke straffen zijn dus uit den boze; moeten er voldoende agenten op straat zijn, in plaats van enkel patrouilles voor de meest dringende interventies.
Annemie en Joëlle, jullie zijn beiden heel straffe madammen, en gelukkig maar. Want om onze stad te redden moet het beleid over een andere boeg gegooid worden en zonder jullie zal dat niet lukken. Geef onze stad een kordate aanpak van geweld en misdaad, en een vlotte werking van Justitie. Bovendien hebben jullie de charme, de vindingrijkheid en de assertiviteit om jullie collega's tot maatregelen te dwingen, om hen te doen meewerken aan een totaalaanpak van de Brusselse problemen. De Brusselaars willen een beleid met wortel en stok, op vlak van werk, onderwijs en jeugdzorg. De verloedering en straffeloosheid dreigen een groot deel van de stad onleefbaar te maken. Onaanvaardbaar, voor de hoofdstad van de EU en de economische motor van ons land. We moeten aan de heethoofden duidelijk maken dat we met Brussel andere plannen hebben. Dat wie meent zelf de wetten te kunnen stellen, in Brussel aan het verkeerd adres is.
Ik woon al 18 jaar in Brussel en de laatste 7 jaar ben ik politiek actief. Ik heb een hart voor mijn stad en durf te zeggen dat ik Brussel ondertussen goed ken. Maar mocht ik op een dag mama worden, betwijfel ik dat ik er mijn kind wil laten opgroeien. Daarvoor zal Brussel ingrijpend moeten veranderen. Dit is mijn beknopte analyse van de problemen in Brussel die verband houden met de vele gewelddaden en andere misdaden. Laten we bij de jongste Brusselaartjes beginnen:
1. De ongekwalificeerde uitstroom in Brussel is de hoogste van het land: een kwart verlaat de school zonder diploma. Het Franstalig onderwijs is al jaren in een deplorabele staat en er tekent zich niet veel verandering af aan de horizon. Maar goed, waarom je school afmaken als je op je 15de al veel zakgeld kunt verdienen met drugs dealen? Check out Molenbeek, Kuregem, ... Als je groot bent, kun je nog overstappen naar autozwendel of wapenhandel. Meerdere carrièremogelijkheden dus op de zwarte markt, terwijl het officieel werkloosheidscijfer 20% bedraagt.
2. Zo komen we bij jeugddelinquentie. Er is onvoldoende plaats in de jeugdzorg: dan maar weer de straat op, waar het recht van de stoerste geldt. Voor zover ik weet zijn er amper constructieve sancties of alternatieve straffen. Het zou nochtans een methode zijn om jonge kerels terug op het rechte pad te krijgen.
3. Preventie is er onder de vorm van talloze vzw's, de ene levert goed werk, de andere is redelijk obscuur van aard, er hangt al eens een marihuanageurtje. Er gaat vooral veel geld naar de vzw's en de democratische controle erop is uiterst moeilijk. De politici die zichzelf sociaal noemen, zien hun stemmen in de arme wijken stijgen en all is well.
4. Er worden zo veel feiten gepleegd, dat het parket amper kan volgen. De politie doet haar best, maar veel van hun vaste klanten zijn snel na hun arrestatie weer op vrije voeten, wat toch wel ontmoedigend is voor wie voor veiligheid moet zorgen. Maar om veiligheid te kunnen garanderen, moeten geweldplegers meteen berecht en gestraft worden (en geen 5 jaar na de feiten); moeten alle gewelddelicten bestraft worden, omdat je geweld en agressie gewoon niet mag tolereren, het maakt de samenleving kapot; seponeren en voorwaardelijke straffen zijn dus uit den boze; moeten er voldoende agenten op straat zijn, in plaats van enkel patrouilles voor de meest dringende interventies.
Annemie en Joëlle, jullie zijn beiden heel straffe madammen, en gelukkig maar. Want om onze stad te redden moet het beleid over een andere boeg gegooid worden en zonder jullie zal dat niet lukken. Geef onze stad een kordate aanpak van geweld en misdaad, en een vlotte werking van Justitie. Bovendien hebben jullie de charme, de vindingrijkheid en de assertiviteit om jullie collega's tot maatregelen te dwingen, om hen te doen meewerken aan een totaalaanpak van de Brusselse problemen. De Brusselaars willen een beleid met wortel en stok, op vlak van werk, onderwijs en jeugdzorg. De verloedering en straffeloosheid dreigen een groot deel van de stad onleefbaar te maken. Onaanvaardbaar, voor de hoofdstad van de EU en de economische motor van ons land. We moeten aan de heethoofden duidelijk maken dat we met Brussel andere plannen hebben. Dat wie meent zelf de wetten te kunnen stellen, in Brussel aan het verkeerd adres is.
- Link ophalen
- X
- Andere apps
Reacties
Een reactie posten